ספריית חב"ד ליובאוויטש

כה

אמור כג, ד: אלה מועדי ה' מקראי קודש אשר תקראו אותם במועדם.

"אלה מועדי הוי' מקראי קודש אשר תקראו אותם במועדם", די "מועדי הוי'" ענינם "מקראי קודש", וואָס זיי שטייען אין תורה, און אלפיים שנה קדמה תורה לעולם86, וואָס זיי האָבן געוואַרט אלפיים שנה אויף מ"ת און אידן, "מקראי קודש" שממשיכים קדש העליון, "אשר תקראו אותם במועדם" ע"י ההכנה שקודם המועד87.


-----  הערות  -----

86) ראה מדרש תהלים צ, ד. ב"ר פ"ח, ב. תנחומא וישב ד. וש"נ. זח"ב מט, א.

87) ספר השיחות תרצ"ו ע' 144. ושם לפנ"ז: דעם ענין וואָס מ'האָט גערעדט אין "מועדי הוי'", איז דאָס די ערשטע תורה וואָס דער מגיד האָט געהערט פון בעש"ט, און דאָס איז געווען די תורה וואָס דער מגיד האָט מיט דעם גענומען דעם רבי'ן פאַר אַ תלמיד. און אַז דער רבי האָט געמאַכט דעם מיטעלן רבי'ן אין אַ ציור פון אַ כללי האָט ער געזאָגט די תורה, און האָט געזאָגט אַז די תורה האָט מיט איר דער זיידע (הבעש"ט) מקדש געווען דעם מגיד, און דעם זיידענס קידושין איז אַ ענין פון מ"ת, און די תורה האָב איך די ערשטע געהערט פון רבי'ן [ההמשך בפנים]. – תורה זו הובאה ונתבארה בשיחת יום ב' דחג השבועות תשט"ז סי"ט (תורת מנחם התוועדויות תשט"ז ח"ב ע' 338).