הביקור בשיקאגא ומילוואקי

55

ביום א', יא שבט בשעה 30.3 הגיעה הרכבת שרבינו נסע בה לשיקאגא.

הקהל הענק — כמה אלפים איש — שהמתין לרבינו כדי לקבל את רבינו היו יהודים מכל החוגים, ביניהם רבנים, אנשי ועד העיר, פוליטקאים, חסידים ופשוטי עמך. הצפיפות בקהל מקבלי­הפנים היתה גדולה עד כדי כך, שהשוטרים נאלצו לעמל יותר מחצי שעה כדי לפלס דרך לרבינו ולפמלייתו. כשהצליחו סוף סוף במשימתם ורבינו יצא אל הרחבה שמחוץ לתחנת הרכבת, המתינו לו שם עוד כמה אלפי איש, שקיוו לפחות לראות את רבינו, ולו רק לרגע אחד.

אח"כ עלה רבינו על שליבות בית הנתיבות ובירך את הקהל.

על סדר קבלת הפנים ודברי רבינו כשהגיע לדירתו, מסופר בעיתון "קוריער" [שיקאגא] יב שבט תר"ץ:

דער באריהמטער רבי איז אנגעקומען [אין שיקאגא] אום 30.3 נ.מ. אבער דער לאסאל סטריט דיפא איז שוין מיט א שטונדע פריער געווען באלאגערט פון מענער און פרויען וואס זיינען געקומען זאגן דעם גאסט א הארציגען ברוך הבא. ביים דיפא אליין זיינען געווען ארום צעהן טויזענד פערזאן אויסער די גרויסע מאסען וואס זיינען געשטאנען אויף די גאסען און די טויזענדע וואס זיינען געשטאנען ארום הויז, וואו דער רבי איז פארפאהרען.

גלייך ווי דער גרויסער גאסט איז אראפ פון טריין, איז ער באגעגנט געווארן פון פאבליק אפישיעלס, אלע פון רבנים, פארטרעטער פון דער קהלה, פון די שוהלען, פון ציוניסטישער ארגאניזאציע, פון מזרחי און אנדערע ארגאניזאציעס.

. . . הגם דער גערענג ביים דיפא איז געווען